Bilanci i tmerrshëm: 13 ushtarë amerikanë të vrarë, 2,000 viktima në total dhe 650,000 të zhvendosur që nuk janë thjesht “piksela”???
Analiza e fundit po trondit opinionin publik amerikan, duke akuzuar Shtëpinë e Bardhë për një “dehumanizim” të rrezikshëm të luftës në Iran. Ndërsa raketat fluturojnë, llogaritë zyrtare në rrjetet sociale po postojnë video ku sulmet reale montohen me sekuenca nga filmat “Gladiatori” apo “Transformers”. Ky stil “Hollywood-ian” po shihet si një përpjekje për të fshehur peshën e tmerrshme të gjakderdhjes në terren.
Ky fenomen po krahasohet me Betejën e Parë të Bull Run në vitin 1861, kur elita e Uashingtonit mori shportat me ushqim për të parë luftën civile si spektakël. Atëherë, pikniku përfundoi në masakër; sot, spektakli është digjitalizuar. Shndërrimi i armikut në thjesht “nënshkrime nxehtësie” në ekran po u thotë moralisht njerëzve se po goditen personazhe lojërash dhe jo qenie njerëzore.
Edhe më gjakftohtë po vlerësohen tregjet e parashikimeve, ku njerëzit po vendosin baste për datën e pushtimit apo numrin e viktimave. Kjo e shndërron luftën në një mall fitimi, ku lojtarët nxiten të urojnë për një rezultat fitimprurës në vend të paqes. Kur vdekja kthehet në koeficient basti, kompasi moral i shoqërisë humbet përfundimisht nën joshjen e parave të lehta.
Realiteti i 13 ushtarë amerikanë të vrarë dhe mbi 2,000 viktimave totale tregon se kjo nuk është një lojë. Mbi 650,000 njerëz të zhvendosur në Liban po përballen me tragjedi reale, jo me efekte speciale të “Wii Sports”. Shtëpia e Bardhë po akuzohet se po i mpin ndjenjat e popullit, duke e kthyer dhimbjen njerëzore në një argëtim të thjeshtë për ekranet e celularëve tanë.
Thirrja për reflektim është e qartë: në fund të çdo rakete apo droni nuk janë “vilanët” e filmave, por njerëz prej mishi e gjaku. Shoqëria duhet të rezistojë ndaj apatisë që po serviret me definicion të lartë (HD). Humbja e lirisë dhe moralit fillon kur ndalojmë së pari tjetrin si njeri dhe e shohim thjesht si një shifër në lojën e madhe gjeopolitike.
