LONDËR –Pyetja që po djeg rrjetet sociale dhe kancelaritë është: Si mundet që një njeri që udhëhiqte degën e al-Kaedës në Siri, të pritet me tapet të kuq në Buckingham Palace? Përgjigjja fshihet pas tre shtyllave të “Realpolitikës” së vitit 2026.
E para: Fronti kundër Iranit. Me luftën aktuale që SHBA dhe Izraeli po zhvillojnë kundër Teheranit, Siria e Ahmed al-Shara-s është bërë një “aset” strategjik. Al-Shara ka qenë armiku më i egër i milicive iraniane dhe Hezbollahut për një dekadë. Britania preferon një ish-xhihadist “të zbutur” në Damask sesa një seli të Gardës Revolucionare Iraniane.
E dyta: Kriza e refugjatëve. Qeveria e Keir Starmer është nën presion ekstrem për të ndalur emigrimin. Takimi në Londër vulosi marrëveshjen për riatdhesimin e qindra mijëra sirianëve. Britania ka nevojë që al-Shara të njihet si lider “legjitim” në mënyrë që deportimet të quhen ligjërisht të sigurta.
E treta: Vakumi i pushtetit. Pas rënies së Assadit, Perëndimi u tmerrua nga ideja e një ISIS-i të ri. Al-Shara, përmes një procesi të gjatë “pastrimi” të imazhit, i bindi shërbimet inteligjente (MI6 dhe CIA) se ai është i vetmi që mund të mbajë rendin dhe të mbrojë minoritetet. Për Londrën, ky është një “bast i rrezikshëm”, por i vetmi opsion për të mbajtur Rusinë dhe Iranin jashtë loje.
Presidenti i ri i Sirisë, Ahmed al-Shara (i njohur më parë si Abu Mohammad al-Julani), është pritur në një vizitë zyrtare nga Mbreti Charles III në Buckingham Palace dhe nga Kryeministri Keir Starmer në “10 Downing Street”.
Ky takim shënon një kthesë drastike në gjeopolitikën botërore. Al-Shara, i cili dikur udhëhiqte grupe të lidhura me al-Kaedën, është riemërtuar tashmë si një “lider pragmatik tranzicioni”. Britania e Madhe e hoqi zyrtarisht grupin e tij HTS nga lista e terrorizmit në tetor 2025, duke i hapur rrugën këtij normalizimi që dikur dukej i pamundur.
Arsyeja kryesore e kësaj pritjeje madhështore lidhet me luftën aktuale të SHBA-së dhe Izraelit kundër Iranit. Perëndimi kërkon një Siri të qëndrueshme që nuk është më satelit i Teheranit. Gjithashtu, marrëveshja sekrete përfshin riatdhesimin e qindra mijëra refugjatëve sirianë, një pikë kyçe kjo për politikën e brendshme të Londrës dhe Berlinit. Ndërsa “njerëzit e thjeshtë” protestojnë kundër këtij legjitimimi të shpejtë, diplomacia e vitit 2026 po dëshmon se armiku i djeshëm është bërë partneri strategjik i sotëm.
