Kryetari i LDK-së, Lumir Abdixhiku, ka lartësuar qëndresën e familjes Jashari, duke e cilësuar atë si aktin më madhështor të qenies njerëzore në raport me hyjnoren. Ai theksoi se në çastet vendimtare, popujt maten me gatishmërinë për të mbrojtur atë që është më e shenjtë se vetja dhe jo me numra apo territore. Sipas Abdixhikut, Adem Jashari lindi dhe u formua mbi trashëgiminë fisnike të kullave dhe odave, duke e shndërruar historinë e shtypjes në një vullnet të pathyeshëm për çlirim.
“Më shumë se numra”: Pesha morale e 5, 6 dhe 7 marsit
Në një fjalim plot peshë intelektuale dhe emocionale, Abdixhiku ka zbërthyer dilemën e gjeneratave: Për çfarë është i gatshëm të jetojë një popull dhe çfarë është i gatshëm të sakrifikojë?
-
Matja e Shpirtit: Abdixhiku argumentoi se forca e një kombi nuk qëndron te numri i ushtarëve, por te gatishmëria për të mbrojtur të shenjtën mbi instinktin e mbijetesës.
-
Sakrifica si Krijim: Ai refuzoi ta quante rënien e Jasharëve “humbje”, duke e cilësuar si një formë të rrallë të krijimit përmes së cilës lind kuptimi më i thellë i vetvetes për një popull.
- Advertisement - -
Lartësia Historike: Sipas liderit të LDK-së, njerëzit e Epopesë kuptuan se jeta e tyre nuk u përkiste më vetëm atyre, por një fati më të madh kombëtar.
Krijimi i Legjendës: Oda dhe Kulla si shkolla e Ademit
Për Abdixhikun, Adem Jashari nuk ishte thjesht një luftëtar, por produkt i një trashëgimie fisnike.
“Në botën e përditshmërisë së tij, aty ku rrëfimet për qëndresën e brezave të mëparshëm përziereshin me jetën e përditshme, historia nuk ishte diçka e largët. Ajo ishte prani e vazhdueshme mes një ode e një kulla me plot miq.”
