Deputetja e Lëvizjes Vetëvendosje (LVV), Arbëreshë Kryeziu, ka bërë të ditur se subjekti i saj është i gatshëm të vazhdojë bisedimet me partitë opozitare për të gjetur një kandidat konsensual për postin e Presidentit të ri të Republikës. Gjatë një interviste për RTV21, Kryeziu theksoi se vendi nuk duhet të përballet me zgjedhje të parakohshme vetëm për shkak të pamundësisë për të zgjedhur shefin e shtetit.
Sipas saj, LVV-ja ka ndërmarrë hapat e parë duke u takuar me dy prej subjekteve opozitare, ku janë shkëmbyer propozime konkrete për të testuar vullnetin politik për një emër të përbashkët.
Strategjia e LVV-së: Dialogu si mjet për stabilitet
Qëndrimi i deputetes Kryeziu shpërfaq një përpjekje të pushtetit për të siguruar kuorumin e nevojshëm prej 80 votash në Kuvend, duke u ofruar opozitës hapësirë për propozime.
| Procesi i bisedimeve | Detajet e deritanishme | Synimi final |
| Takimet e realizuara | Takime me dy parti opozitare. | Gjetja e një emri që bashkon votat. |
| Propozimet | LVV ka dhënë propozime dhe pret kundërpropozime. | Shmangia e krizës institucionale. |
| Pozicioni i LVV-së | Gati për kompromis dhe bashkëpunim. | Zgjedhja e presidentit me mandat të plotë. |
“LVV-ja që në fillim ka qenë e gatshme të bashkëpunojë me partitë opozitare… kemi kërkuar prej tyre që të na japin propozimet e tyre, në mënyrë që të shohim mundësinë e gjetjes së një konsensusi dhe t’i drejtohemi seancës së Kuvendit”,— deklaroi deputetja Kryeziu.
Analiza e storm•: “Taktika e konsensusit” përballë rrezikut elektoral
Për storm•, ky ndryshim i kursit nga LVV-ja tregon se numrat në Kuvend mbeten një sfidë e vërtetë në këtë mars të vitit 2026.
Nga retorika e “emrave të prerë”, pushteti po kalon në një diskurs më të butë të “konsensusit”, gjë që sinjalizon frikën nga një dështim i mundshëm që do ta dërgonte automatikisht vendin në zgjedhje të reja. Për storm•, ftesa e Kryeziut drejtuar opozitës është një lëvizje inteligjente: nëse opozita nuk pranon dialogun, LVV-ja do të mund t’ia adresojë fajin atyre për çdo bllokadë eventuale. Pyetja është: A do të mjaftojë një “emër konsensual” për të thyer akullin e opozitës, apo po shkojmë drejt një 4 prilli ku fati i shtetit do të varet nga votat e fundit të numëruara në sallë?
