Dokumente të prodhuara nga FBI/DOJ zbulojnë se në qershor 2023 është proceduar një kërkesë “concurrence” (miratim) për një pagesë prej $20,000 ndaj një Confidential Human Source (CHS) – burim konfidencial – për informacion në mbështetje të një hetimi të lidhur me çështje zgjedhore.
Sipas materialeve, miratimi është dokumentuar në një komunikim të FBI-së (Electronic Communication) dhe lidhet me një email “RE: Concurrence”, ku kërkohet pajtimi i zyrës së Special Counsel për pagesën e propozuar. Në dokumente përmendet se çështja e pagesës është diskutuar brenda zinxhirit të Special Counsel, ku citohet edhe emri i Jack Smith, i emëruar si prokuror special për hetimet ndaj Donald Trump.
Në të njëjtën dosje shfaqen edhe faqe të tjera teknike që flasin për analiza CAST (p.sh. toll analysis / të dhëna komunikimi), çka tregon një paketë të gjerë veprimesh hetimore paralele. Por pika që ka nxitur reagime publike është pikërisht elementi financiar: pagesa për një burim konfidencial, në një klimë politike ku çdo hap i hetimeve ndaj Trumpit interpretohet si “i motivuar”.
Kritikët argumentojnë se pagesat për burime – sidomos kur bëhen në një hetim me peshë të jashtëzakonshme politike – krijojnë terren për dyshime: a po ndërtohet “vullnet” i dëshmitarit me para, a po krijohen stimuj për rrëfime të interesuara, dhe a po zëvendësohet prova e fortë me “informacion të blerë”? Nga ana tjetër, vetë dokumentet nuk paraqesin publikisht identitetin e CHS-it, as nuk e sqarojnë përmbajtjen e informacionit të dhënë dhe as nëse ky burim ka kaluar apo jo në rol dëshmitari në proces gjyqësor.
Pikërisht këto boshllëqe ushqejnë kritikat: mungesa e transparencës mbi natyrën e pagesës dhe efektin real të saj mbi provat e çështjes. Në këtë frymë, rasti po përdoret politikisht si argument se hetimi ndaj Trumpit ka operuar me “stimuj” dhe jo vetëm me prova të pakontestueshme – një debat që pritet të vazhdojë edhe jashtë sallave të gjykatës, në terrenin e narrativave.
Në mungesë të sqarimeve të plota publike, pyetja kryesore mbetet: a ishte kjo një procedurë standarde e menaxhimit të burimeve, apo një praktikë që—në një çështje kaq të ndjeshme—rrit dyshimet për drejtësinë dhe objektivitetin e ndjekjes penale?
