Pas gati një viti përpjekjesh të pasuksesshme dhe negociatash të ndërprera për arritjen e një armëpushimi në Ukrainë, administrata e presidentit amerikan Donald Trump mbetet e përfshirë drejtpërdrejt në bisedimet për ndaljen e luftës. Megjithatë, çështja më e ndjeshme dhe më e vështirë për t’u zgjidhur vazhdon të jetë ajo e territoreve — ose, siç e quan Trump, “shkëmbimi i tokës”.
Diplomatët perëndimorë ende nuk kanë arritur të ofrojnë një formulë që do të ishte e pranueshme si për Kievin, ashtu edhe për Moskën. Hendeku mes palëve mbetet i thellë, gjë që reflektohet qartë në dallimin mes planit fillestar pro-rus me 28 pika, i cili u shfaq në nëntor 2025, dhe versionit të rishikuar të përgatitur nga Ukraina në bashkëpunim me SHBA-në dhe Bashkimin Evropian.
Plani prej 28 pikash parashihte njohjen ndërkombëtare të të gjitha territoreve aktualisht të pushtuara nga Rusia, përfshirë edhe shpalljen e plotë të rajoneve të Luhanskut dhe Donetskut si territor rus. Një marrëveshje e tillë do të përbënte, në thelb, një kapitullim për Ukrainën dhe do t’i hapte rrugë Rusisë që, në të ardhmen, të rifillojë ofensivën nga një pozicion më i favorshëm strategjik.
Në këtë kontekst, disa analistë perëndimorë po hedhin idenë se një zgjidhje e ngjashme me modelin e Kosovës — ku statusi territorial u menaxhua përmes një procesi afatgjatë ndërkombëtar dhe jo përmes njohjes së menjëhershme — mund të shërbejë si alternativë për Ukrainën. Sipas tyre, një formulë e tillë do të shmangte legalizimin e pushtimit dhe do t’i linte hapësirë diplomacisë afatgjatë për stabilitet në rajon.
