Ndërsa Irani digjet nga lufta me SHBA-në dhe Izraelin, Rusia po shijon rritjen rekord të çmimeve të naftës dhe heqjen e papritur të sanksioneve nga administrata Trump.
Kaosi në Lindjen e Mesme është kthyer në një “bekim” financiar për Rusinë. Pasi Irani mbylli Ngushticën e Hormuzit, çmimi i naftës ruse “Ural” kërceu nga 40 në 57 dollarë për fuçi brenda pak javësh. Ky shok energjetik po i sjell Moskës rreth 580 milionë dollarë fitime çdo ditë, duke e shndërruar atë në furnizuesin më të kërkuar.
Presidenti Donald Trump është detyruar të bëjë një lëvizje të paimagjinueshme: lehtësimin e sanksioneve ndaj Moskës. Për të stabilizuar tregjet, SHBA ka dhënë një autorizim të përkohshëm deri më 11 prill për blerjen e naftës ruse që ndodhet në det. Ndonëse Uashingtoni e quan këtë masë “afatshkurtër”, miliardat po rrjedhin drejt Kremlinit.
Vladimir Putin e ka dënuar vrasjen e Ayatollah Ali Khamenei-t si një “shkelje cinike të normave njerëzore”, por prapa retorikës fshihet një llogari e ftohtë. Pavarësisht aleancës dekadash, ndihma ushtarake ruse për Teheranin mbetet pothuajse zero. Putini duket se po ndjek modelin e tij pragmatik: aleancë në paqe, braktisje në rrezik.
Ky model është parë më herët me liderë si Bashar al-Assad apo Nicolás Maduro. Kremlini mjaftohet me deklarata diplomatike ndërkohë që fokusohet te përfitimet kolosale. Për Moskën, rënia e Iranit nuk është një tragjedi, por një mundësi e artë për të mbushur arkat e luftës dhe për të forcuar ndikimin e saj ekonomik.
Pyetja që mbetet është: A do të mjaftohet Putin vetëm me numërimin e parave ndërsa regjimi teokratik i Iranit po shkon drejt fundit? Për momentin, fitimi prej 580 milionë dollarësh në ditë duket se peshon më shumë se çdo miqësi diplomatike në sytë e udhëheqësit rus.
