Në të Premten e Madhe të vitit 1963, tetë klerikë të bardhë publikuan në The Birmingham News një letër të hapur ku kritikuan protestat e zezakëve si “masa ekstreme”, duke sugjeruar se edhe kur janë paqësore, ato nxisin “urrejtje e dhunë”. Martin Luther King Jr. u përgjigj nga burgu i Birminghamit me frazën që u bë simbol: “Padrejtësia kudo është kërcënim për drejtësinë gjithkund” — dhe sfidoi idenë se “ekstremizmi” është gjithmonë diçka e keqe.
Sot, një debat i ngjashëm po shpërthen në Minneapolis, pas vrasjes së 37-vjeçares Renée Nicole Good nga një agjent i ICE gjatë një operacioni federal, ngjarje që ndezi protesta dhe përplasje të ashpra mes narrativës së autoriteteve federale dhe atyre lokale.
Në këtë klimë, Guvernatori i Minesotës Tim Walz u ka bërë thirrje qytetarëve të filmojnë veprimet e ICE dhe të ndihmojnë në krijimin e një “database” për “prova” të mundshme për ndjekje penale në të ardhmen.
Ndërkohë, organizata COPAL dhe rrjeti Immigrant Defense Network kanë publikuar “The Handbook for Constitutional Observers”, një udhëzues që e përkufizon rolin e “vëzhguesit kushtetues” si dokumentim të ndërveprimeve me zbatuesit e ligjit, informim për të drejtat dhe lidhje me burime mbështetëse — duke theksuar shprehimisht: “Mos e pengoni një arrest nën asnjë rrethanë.”
Në thelb, si në 1963 ashtu edhe sot, pyetja po rikthehet me të njëjtën peshë: kush vendos kufirin mes “rendit” dhe “drejtësisë” — dhe sa kushton heshtja kur të drejtat civile vihen në provë.
