MISTERI I UAP-ve/ Gazetari që gjurmoi alienët për 30 vjet vjen me përfundimin tronditës: Nuk janë jashtëtokësorë, është diçka tjetër!
Pasi Pentagoni dhe Kongresi Amerikan nisën seancat dëgjimore për fenomenet anomale të paidentifikuara (UAP), debati ka kaluar nga periferia e mediave në qendër të vëmendjes zyrtare. Një gazetar veteran që ka mbuluar këtë temë që nga vitet ’90, analizon dëshmitë e pilotëve të marinës dhe dokumentet sekrete, duke arritur në përfundimin se kërkimi për alienë është në fakt një kërkim shpirtëror për kuptim në një botë gjithnjë e më pak fetare.
Për dekada me radhë, dëshmitë për UFO-t u trajtuan si teori konspirative të “çmendurve” me kapele letre alumini. Megjithatë, që nga viti 2017, kur The New York Times zbuloi programin sekret të Pentagonit për identifikimin e kërcënimeve hapësinore, gjithçka ndryshoi. Sot, pilotë elitë të marinës si David Fravor dhe ish-zyrtarë të inteligjencës si David Grusch dëshmojnë në Kongres për objekte që sfidojnë ligjet e fizikës.
Por, çfarë po ndodh realisht? Gazetari veteran që ka ndjekur këtë fenomen që nga vitet ’90, propozon një klasifikim me tri kategori për çdo dëshmi:
-
Tokësore të zakonshme: Balona moti, iluzione optike, satelitë ose drita në tokë. Sipas ekspertëve, 90 deri në 95% e rasteve shpjegohen pikërisht me këto fenomene.
- Advertisement - -
Tokësore të jashtëzakonshme: Teknologji sekrete ruse ose kineze. Megjithatë, kjo teori konsiderohet e pamundur, pasi asnjë shtet nuk mund të jetë shekuj përpara Perëndimit pa u vërejtur hapat zhvillimorë.
-
Jashtëtokësore të jashtëzakonshme: Prania e alienëve. Edhe pse e mundshme teorikisht, distanca mes yjeve është aq e madhe saqë vizita e tyre mbetet ekstremisht e pabesueshme.
“Zotat e rinj” të skeptikëve Përfundimi më interesant i analizës lidhet me psikologjinë. Studimet tregojnë një lidhje të zhdrejtë mes fesë dhe besimit te alienët. Sa më pak fetarë të jenë njerëzit, aq më shumë priren të besojnë në inteligjenca jashtëtokësore.
Në një Perëndim ku religjioziteti po bie me shpejtësi, alienët po shërbejnë si “zota të qiellit” për skeptikët dhe ateistët. Ata përfaqësojnë dëshirën njerëzore për një forcë omnipotente (të gjithëfuqishme) që na vëzhgon, kujdeset për ne dhe ndoshta do të na shpëtojë nëse “jemi të mirë”.
