PARADOKSI I DEPUTETES: Doarsa Kica-Xhelili ekspozon fëmijën në Kuvend, por “kërcënon” qytetarët: “Mos e shpërndani!”
Një postim i fundit i deputetes së Lidhjes Demokratike të Kosovës (LDK), Doarsa Kica-Xhelili, ka nxitur reagime të shumta lidhur me kufirin mes jetës private, angazhimit politik dhe lirisë së informimit. Deputetja ka publikuar një fotografi nga ambientet e Kuvendit të Kosovës, ku shihet duke mbajtur në krahë fëmijën e saj gjatë një seance maratonike, por ajo që ka rënë në sy është “vërejtja” në fund të postimit.
“Devotshmëria” me kosto të privatësisë
Në narracionin e saj, Kica-Xhelili përshkruan sakrificën e një nëne-deputete, duke vrapuar shkallëve të Kuvendit për 12 orë rresht, me qëllim, siç thotë ajo, “parandalimin e kapjes së institucionit më të lartë të drejtësisë”. Megjithatë, ky tregim i “devotshmërisë” profesionale po shihet si një tentativë për të shitur imazh publik përmes përdorimit të foshnjës në një ambient institucional.
Kërcënimi “Komunist”: Postim publik, por shpërndarja e ndaluar?
Ajo që e bën këtë situatë paradoksale dhe deri diku “kërcënuese” për ndjekësit, është shënimi në kllapa: “(Nuk lejohet shpërndarja e këtij postimi)”.
Ky urdhër, që ngjan me rregullat e censurës së epokave që deputetja pretendon se po lufton, ngre pyetje legjitime:
-
Nëse deputetja dëshironte privatësi për të voglin e saj, pse e ekspozoi atë vetë në një profil publik me mijëra ndjekës, pa ia bërë as “blur” fytyrën?
-
Si mundet një përfaqësuese e zgjedhur e popullit t’i diktojë publikut se si ta trajtojë një informacion që ajo vetë e ka bërë publik?
LDK: Liberalë apo “Lidhja e Djajve Komunistë”?
Për kritikët, kjo qasje shpërfaq një mentalitet të rrezikshëm brenda LDK-së, parti që proklamet si liberale. Reagimi i qytetarëve është i prerë: Deputetja është aty për të qenë zëri i prindërve dhe fëmijëve të Kosovës përmes politikave, jo përmes ekspozimit të panevojshëm të familjes, e shoqëruar me “ndalesa” shpërndarjeje që nuk kanë asnjë bazë në rregullat e rrjeteve sociale.
Ne në STORM• nuk po e “shpërndajmë” postimin e deputetes, por po e bëjmë LAJM këtë qasje kontradiktore. Në demokraci, llogaridhënia fillon aty ku mbaron dëshira e politikanit për të kontrolluar lajmin dhe të vërtetën.
