Storm/Editoriale: Në dritën e debatit të fundit rreth “shtetit Bektashi” të propozuar në fjalimin e Kryeministrit Edi Rama në Asamblenë e OKB-së dhe të mbështetur nga Baba Mondi, udhëheqësi i Kryegjyshatës Botërore të Bektashinjve, lind një pyetje thelbësore: a po përpiqen kundërshtarët e shqiptarëve të thellojnë ndarjet religjioze dhe krahinore për të penguar unitetin tonë kombëtar?
Nëse shqyrtojmë historinë, është e qartë se shqiptarët kanë humbur territore përmes luftërave dhe marrëveshjeve ndërkombëtare, ku shpesh nuk kanë pasur as fuqi as zë. Megjithatë, sot shqiptarët janë një faktor i rëndësishëm në Ballkan dhe Evropë, jo vetëm për shkak të territorit që natyra u ka dhënë, por edhe për shkak të diasporës së fuqishme. Kjo diasporë, e krijuar nga zhvendosjet e detyruara ndër shekuj, përbën një Shqipëri të dytë demografike.
Ideja e “shtetit Bektashi” nuk duket plotësisht e sinqertë dhe ngre dyshime, sidomos kur merr formë në një kontekst ku komunitetet fetare, si ai i Bashkësisë Islame në Kosovë dhe Shqipëri, kërkojnë status të veçantë “eksterritorial”. Kjo shpërfillje e theksuar ndaj vëllazërisë shqiptare, që dikur ishte e njohur për bashkimin e saj, mund të jetë një mënyrë për të përçarë edhe më tej shqiptarët.
A duhet të angazhohemi për të forcuar një “religjion kombëtar”, siç e përshkruante Pashko Vasa në vargjet e tij, ku thoshte se “feja e shqiptarit është shqiptaria”? Ai kishte parasysh pikërisht rrezikun e ndarjes së shqiptarëve sipas besimeve fetare, ndarje që mund të çonte në humbjen e ekzistencës kombëtare.
Në një kohë kur armiku mund të përfitojë nga këto ndarje, promovimi i ideve të tilla nuk kontribuon në forcimin e unitetit kombëtar. Përkundrazi, ndasitë religjioze dhe krahinore janë instrumente që mund të përdoren për të dobësuar qëndrueshmërinë dhe identitetin e shqiptarëve në Ballkan dhe më gjerë.
Prandaj, duhet të jemi të kujdesshëm dhe vigjilentë për të mbrojtur unitetin tonë dhe të mos lejojmë që ide të tilla të shërbejnë si mjet për të dobësuar kombin shqiptar.
